زندگی با کرونا یک نسخه رفتاری

به گزارش لنجان بلاگ، تغییر شرایط زندگی همراه با چالش های مختلف است. وقتی افراد مجبور می شوند رفتارهایی را که یک عمر با آن انس گرفته اند، کنار بگذارند یا وقفه اجباری در رفتار اجتماعی معمول آنها ایجاد می گردد، عملا باید برای عبور از این چالش آموزش هایی کسب نمایند. بحران کرونا هنوز با این پرسش همراه است که چطور می توان این دوره را سپری کرد؟ وقتی این پرسش در ذهن افراد وجود دارد به این معناست که همچنان آموزش های لازم را دریافت نکرده اند.

زندگی با کرونا یک نسخه رفتاری

به گزارش لنجان بلاگ، شیوا دولت آبادی، رئیس هیأت مدیره انجمن روانشناسی ایران، در مقاله ای در روزنامه همشهری نوشت: انسان موجودی است اجتماعی و همواره احتیاج به تعامل و ارتباط دارد. بنابراین گرایش به جمع و بودن در کنار دیگران جزو ویژگی های طبیعی انسان هاست. در شرایط همه گیری بیماری کرونا و فاصله گذاری هوشمند نوع تازه ای برخورد و تعامل با جمع ایجاد شده است. در حالی که افراد شرایط و امکان حضور در جامعه و جمع را دارند در ته ذهن شان احساس نگرانی از خطر می نمایند و نگران ارتباطات شان هستند. طبیعی است در این مواقع محرومیت حسی ایجاد می گردد. محرومیت حسی گاهی در حد شکنجه عذاب آور است. همان طور که می بینم برای تنبیه و شکنجه مجرمان از زندان انفرادی استفاده می نماید، چون خود منفرد بودن باعت ایجاد فشار روانی شدید می گردد.

تغییر شرایط زندگی همراه با چالش های مختلف است. وقتی افراد مجبور می شوند رفتارهایی را که یک عمر با آن انس گرفته اند، کنار بگذارند یا وقفه اجباری در رفتار اجتماعی معمول آنها ایجاد می گردد، عملا باید برای عبور از این چالش آموزش هایی کسب نمایند. بحران کرونا هنوز با این پرسش همراه است که چطور می توان این دوره را سپری کرد؟ وقتی این پرسش در ذهن افراد وجود دارد به این معناست که همچنان آموزش های لازم را دریافت ننموده اند.

این روزها مسئله اصلی آن است که زیستن زیر یک سقف و کمتر ظاهر شدن در اجتماعات چه دستورالعملی دارد. وقتی قرار است تعدادی زیادی از افراد خانواده ساعات بیشتری در خانه بمانند چه نسخه اخلاقی و رفتاری را باید به کار گیرند تا دچار اختلاف نشوند.

فراوان می شنویم که نه تنها در ایران که در تمام دنیا خشونت ها و اختلاف های خانوادگی در دوره کرونا سیر صعودی پیدا نموده است. وقتی افراد در بحران هستند و چشم اندازی از آینده ندارند و ناگزیزند روزها و ساعت های طولانی را با هم سر نمایند خودبه خود اصطکاکی در رفتار و روابط آنها پدید می آید.

در این شرایط فضا در مشخص نوع رفتار تأثیرگذار است. بعضی خانواده ها فضای بیشتری در اختیار دارند و افراد می توانند حریم خصوصی داشته باشند اما اغلب خانواده ها این شرایط را ندارند.

همچنین برای تنظیم روابط در بحران کرونا نخستین چیزی که آموختن آن اهمیت پیدا می نماید شناخت و احترام به حقوق یکدیگر است. افراد سلایق، علایق و انتظارهای مختلفی دارند و حتی در فضاهای مختلف آرامش نسبی پیدا می نمایند. اینها همه حقوقی هستند که افراد خانواده باید برای یکدیگر قائل باشند.

همه ما می دانیم که بازی و جست وخیز برای بچه ها یک رفتار عادی محسوب می گردد اما این روزها زندگی طولانی زیر یک سقف آستانه تحمل را نسبت به رفتار طبیعی بچه ها هم کاهش داده تنها به این دلیل که خانواده ها این رفتار طبیعی را یک حق طبیعی قلمداد نمی نمایند.

بنابراین همه این مباحث احتیاج به آموزش دارد؛ چگونه فاصله های خود را با دیگران تنظیم کنیم که دچار محرومیت حسی نشویم؟ چطور در روزهایی که از دیگران فاصله داریم دچار انزوا نشویم؟ و پرسش های مشابه. رسانه ای جمعی می تواند به آموزش مردم در این زمینه یاری نمایند. هر چند هر خانواده ای شرایط خاص خود را دارد و تنها با یک نسخه نمی توان مسائل همه را درمان کرد اما کرونا سبک تازه ای از زندگی به مردم تحمیل نموده و این زندگی تازه احتیاج به آموزش کلیاتی دارد که احترام به حریم یکدیگر و یافتن وجه اشتراک ها از مهم ترین آنهاست. البته در پس جریان کرونا مسئله امکانات اقتصادی نیز روابط انسان ها را دچار خدشه می نماید. تامین معیشت در شرایط عادی روابط انسان ها را با مشکل روبرو می نماید اما این مسائل در مواقع بحران دو چندان می شوند. بنابراین در کنار همه آموزش های لازم باید سطح حداقلی معیشت نیز تامین گردد تا اختلافات، تنش ها، سرخوردگی ها، احساس محرومیت ها و ... کاهش یابد.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 21 تیر 1399 بروزرسانی: 5 مهر 1399 گردآورنده: lenjanblog.ir شناسه مطلب: 401

به "زندگی با کرونا یک نسخه رفتاری" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "زندگی با کرونا یک نسخه رفتاری"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید